Ape punyer sengal da ~
Sengal tu aku tuju khas kat satu kedai handphone yang dimiliki oleh newly wed kapel. Nape aku ckp diorg sengal?. Cite dier mcm nie. 3 minggu lepas aku dgn Amy pg kedai diorg, nak mintak tolong repair handphone SE Amy yg rosak. Actually x rosak, just keypad bodo2 skit. Then mamat kedai tu accept dgn confidentnye. Seminggu kitorg tggu, lgsg xde respon. Bile Amy tepon, diorg nak marah2 plak. Bodo giler. Dah la tu, kedai plk bukak x consistent. Sesuke hati je nak bukak bile. Menyusahkan org. Then pas seminggu mamat kedai tu call ckp dah leh amik, itupun pas Amy punyer dad msk campur. Then kitorg amik handphone and pay RM100. Surprisingly, keypad tu langsung x ok, tapi jadi makin teruk. A few days later kitorg pegi kedai tu balik ckp pasal keadaan keypad yg jadi makin teruk. Then mamat tu suruh tggl lagi. Dalam hati aku da agak mesti berminggu gak nie. Sekali tu betul, 2 minggu tggu x siap2. Bodo gile babi. Last2, tadi kitorg dtg terus kedai tu. Amy dah sound2 owner kedai tu. Merah muka mamat tu kena sound. Last2 kitorg mintak balik handphone and duit. Cari kedai lain je lebih senang. Itupun mamat tu xleh nak bagi balik handphone and duit td. Dier ckp amik masa nak pasang balik handphone tu. Ape2la mamat oi. Yang penting aku nak amik balik handphone and duit esok. Jangan wat gile xnak bukak kedai plak sudah la. Bleh wat gaduh nnti tu. Keke. Melayu oh Melayu.
This entry was posted on Thursday, July 10th, 2008 at 3:59 pm and is filed under Bluff, Life & Personal. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
